Aradan geçen bunca yıla rağmen o gece sahneye çıkan bütün sanatçıların çoğunun ilerlemiş olan yaşlarına karşın onlarda gördüğüm enerjiyi, sahneye olan tutkularını ve yaptıkları işten aldıkları büyük hazzı unutamam.O gece yaşadıklarımı hala bugünmüş gibi hatırlarım. Hatırladığım bir şey daha var o geceyi, bana yaşatan hiç kimse bu gün hayatta değil. Tıpkı ortaoyunu, tıpkı kantolar, tıpkı meddahlık gibi geride hatıralar denizine bıraktıkları bir kaç sararmış fotoğraf dışında kaybolup gittiler. Ama benim, Dümbüllü İsmail'in esprileri hala kulaklarımda, Fehmi Ege'nin müziği içimde, Mazlum Şakrak'ın hikayesine başlarken söylediği "Semt semte, insan insana benzer. Geçmiş zaman olur ki yalan gerçek vakit geçer" tekerlemesini hala aklımda taptaze, durur.
Ama bir küçük değişiklikle " Geçmiş zaman olur ki, hayali cihan değer..."